Home

Aan al het moois komt een eind. Zo ook aan mijn onvergetelijke tijd die ik in Zuid-Afrika heb gehad, jammer genoeg…

Tijdens mijn reis door Namibië, Botswana en Zimbabwe heb ik erg mooie dingen mogen zien. Wat is de natuur toch prachtig en wat blijft het mij verbazen.

Van zand, zand en nog eens zand in de rode duinen van Nambië, het quadbiken door deze woestijn, kamperen zonder enige faciliteiten, 4 uur met de truck vastzitten in het zand, gamedrives waar je de leeuwen de weg voor je over ziet steken, een waterplas waar je de dieren ’s avonds tegen een rode horizon water ziet drinken, tot ontzettend veel water bij de Victoria Waterfalls in Zimbabwe en nog veel meer.

Waar ben ik gebleven, na een maand niks van me te laten horen…

***Bezoek***
Allereerst heb ik bezoek gekregen uit Nederland. Het is fijn dat mamma en Marijke mijn omgeving hier in Durban hebben gezien. Ik kan iedereen vertellen over wat ik hier meemaak en foto’s laten zien, maar dit is zo anders dan het zelf mee te maken, het zelf te zien, te ervaren. Ook al zijn ze hier maar kort geweest, ik vind het fijn dat als ik straks in Nederland ben deze tijd dat ze hier waren nog met hen te kunnen delen.

*** Terug in de tijd***
Samen met hen ben ik naar Drakensberg en Lesotho geweest. Drakensberg is een natuurgebied aan de oostgrens van Lesotho. Het zijn mooie uitgestrekte landschappen en bergen.

Een moeder houdt haar kind maar kort in haar armen,
 … maar voor eeuwig in haar hart
 
Ik denk dat dit voor iedereen geldt, maar in het speciaal hoop ik dat de crisiskinderen hier dit onbewust ook weten. Ook al is mamma niet bij hen, om wat voor reden dan ook, dat hun moeder haar kind nooit kan vergeten.
De situaties zijn triest, dat een moeder niet voor haar kind wil of kan zorgen. Misschien op straat leeft of in de prostitutie zit. Maar ik geloof nooit dat een moeder dan helemaal nooit meer aan haar kind denkt.
 

Het is alweer twee weken geleden dat ik ben aangekomen in Durban. Wat gaat de tijd toch snel, en wat houdt alles mij hier bezig. Ik moet echt tijd inplannen om een weblog bericht te schrijven. Maar nu is het eindelijk zo ver!
 
Ik help hier in Durban bij het project genaamd Isiaiah 54. In een gewoon woonhuis wordt crisisopvang geboden aan kinderen die bijvoorbeeld misbruikt, mishandel of verlaten zijn. De kinderen worden hier opgevangen en alle zorg gegeven, totdat er een vaste verblijfplaats is gevonden.
 
***Een huis vol***
De eerste dag heb ik meteen een kijkje genomen bij Isiaiah. Wow, een huis vol! Zoveel mensen! Zoveel kinderen! Zoveel verschillende banden tussen elkaar. Hoe ga ik dit ooit onthouden en de namen kennen?
 

Afgelopen 1,5 week ben ik van Port Elizabeth naar Kaapstad gereisd. Om in Kaapstad te komen heb ik gebruik gemaakt van de Bazbus. Dit is een backpackers bus die een route volgt langs de kust. Je kunt op- en afstappen wanneer je wilt, wat het reizen erg flexibel maakt.
 
***Omschakeling***
Het begin van mijn reis vond ik erg lastig en ik moest echt wennen aan de omschakeling van het vrijwilligerswerk naar het reizen. Tijdens het vrijwilligerswerk had ik alle kindjes om me heen, nu was ik alleen. In Port Elizabeth kende ik de weg, het voelde vertrouwd, kende ik de mensen, nu was het allemaal onbekend. Om eerlijk te zijn vroeg ik mij de eerste dagen echt af waar ik aan begonnen was. Gelukkig vond ik na een aantal dagen wel mijn draai en als ik nu terug kijk naar mijn afgelopen weken ben ik wel heel blij dat ik het heb gedaan.
 
***De reis***
In 12 dagen tijd heb ik 8 plaatsen bezocht:

Mijn tijd bij het project is voorbij. Jammer genoeg.  
Maar de afgelopen week heb ik nog heerlijk van het project mogen genieten, en met het verhaal hieronder hoop ik dat jullie dat ook doen.
 
***Dutch game day***
Omdat het afgelopen week vakantie was hadden wij een Holiday program opgezet. Vanuit het centrum vertelden ze dat er dan altijd erg veel kinderen komen. Op een dag misschien wel 200. De eerste dag was ik daarom ook erg benieuwd hoe het allemaal zou verlopen en hoeveel kinderen er waren. Volgens mij waren er deze week gemiddeld ‘maar’ 150 per dag, maar dat maakte het niet minder leuk.

Dit is wel pas mijn tweede bericht uit Zuid-Afrika, maar mijn laatste week bij Ubomi Obutsha is al wel ingegaan. Ik zou hier 4 weken vrijwilligerswerk doen, en wat vliegen die 4 weken toch voorbij!
 
De vorige keer had ik geschreven over de Educare dat plaatsvindt op het centrum. Maar er is nog veel meer.
 
***Soepkeuken***
Twee keer per week wordt er een grote pan soep gekookt voor de kinderen uit de township. Die dagen mogen alle kinderen uit de township die honger hebben een beker soep en een broodje komen halen. Gemiddeld komen hier bijna 200 kinderen naartoe!
De kinderen staan netjes in de rij te wachten en worden allemaal geregistreerd. Hierdoor kan het centrum zien wie er nieuw is en tijdens de homevisits wordt er bij hun langs gegaan om te achterhalen hoe het komt dat deze kinderen honger hebben en hoe ze verder ondersteund kunnen worden.
 
***Kidsclub***

Al bijna 2 weken in Zuid-Afrika dus ik dacht het wordt tijd voor een berichtje!
 
***Johannesburg***
Allereerst ben ik naar Johannesburg gevolgen, waar ik mijn eerste weekend met Claire & Carien heb doorgebracht voordat ik verder vloog naar Port Elizabeth waar mijn vrijwilligerswerk-avontuur begon. (Carien & Claire zijn twee Zuid-Afrikaanse meiden die ik nog ken van de vorige keer dat ik hier was.)
 
Wow wat was het een temperatuursshock toen ik hier aankwam. Daar sta ik dan in mijn winteroutfit. Wat een verschil met Claire die mij van het vliegveld heeft opgehaald, slippertjes, rokje, hemdje.
De eerste nacht kon ik bij haar slapen. Bij haar thuis aangekomen staan 4 honden mij al op te wachten. Ik ben al niet zo’n honden liefhebber, blijken er twee zo hoog te zijn als het aanrecht. Maar ik heb het overleefd! :)

In mijn vorige bericht vertelde ik al over mijn Zuid-Afrika avontuur.

Maar ook jouw bijdrage hieraan wordt gewaardeerd! En dit kan in de vorm van een financiele bijdrage. (Natuurlijk mag je ook naar het land zelf gaan:)  
 
 
Allereerst wil ik degene die al een bijdrage hebben gedaan heel erg bedanken!

 
Ter verduidelijking: dit geld is niet voor mij om mijn reis te bekostigen, maar voor de kinderen daar bij de projecten waar ik ga helpen.
 
Als ik in Zuid-Afrika ben mag ik dit geld namelijk zelf gaan uitgeven aan dingen voor de kinderen.
Hierdoor komt jouw bijdrage zeker daar terecht waar het moet!
Denk aan praktische zaken zoals een hekje voor de trap, kleding, schooluniform, stoeltjes. Maar ook schoolgeld of dingen die voor ons zo vanzelfsprekend zijn zoals een tandenborstel en tandpasta...

Lieve allemaal,

Nog 46 nachtjes slapen en dan is het zover.. voor bijna 5 maanden naar Zuid-Afrika!

Afgelopen week heb ik mijn vliegticket geboekt. Nu is het echt definitief dat ik ga! Om precies te zijn: Donderdag 10 maart om 16:40 uur vlieg ik vanaf Schiphol naar het mooie Zuid-Afrika.

Nu ik dit schrijf '46 nachtjes' komt het voor mijn gevoel wel heel dichtbij. Volgens mij zit ik voor ik het weet al in het vliegtuig.

Nu nog druk bezig met de voorbereidingen, maar gelukkig mag ik steeds meer van mijn lijstje afstrepen.

Ik kijk er heel erg naar uit, maar aan de andere kant vind ik het ook ontzettend spannend!

Liefs Yvonne